NETFLIX PRZEDSTAWIA
Pedro!
Zamknij się!
Czemu mi przerywacie? Odstraszyliście mi publiczność.
Jaką publiczność?
Tę, którą noszę w sercu.
Śpiewasz non stop, odkąd tu trafiłeś.
Mówiłem już tysiąc razy:
przestanę, jak tylko dacie mi bilet do nieba.
Gdyby to zależało od nas, byłbyś w drodze już dawno temu.
Mam dość tego stanu zawieszenia.
Szkoda, że nie możemy go wysłać do piekła.
Do piekła? Nie ma mowy, panowie!
Tam wysyłamy niereformowalnych kobieciarzy.
A co z radością, którą przynosiły ludziom moje filmy i piosenki?
Zrobiłeś za dużo dobrego, by smażyć się w piekle.
Ale też za dużo narozrabiałeś, żeby trafić do nieba.
Ja? Chyba się wam przyśniło.
Kobiety nie traktowały mnie poważnie. Że niby skaczę z kwiatka na kwiatek.
Robiłem to, bo nie traktowały mnie poważnie.
Wyjaśnij.
Kobietom zawdzięczam swoją siłę.
One były moimi witaminami.
Dzięki nim mogłem śpiewać o miłości.
- Bóg jest miłością, nie? - Tak.
To byłem niczym jego prorok.
Ludzie zakochiwali się w sobie przy dźwiękach moich utworów.
To niesprawiedliwe, że tu utknąłem.
Dajmy mu jeszcze jedną szansę, to łatwiej się go pozbędziemy.
Przepraszam.
To wszystko moja wina.
Kuzynko! Już przyszłaś.
- Co z tobą? - Wiesz...
modlę się za was oboje.
Choć wiem, że mieliście problemy małżeńskie.
Przesuń się.
Co się dzieje, doktorze? Co ojciec tu robi?
Minęło 90 dni, odkąd zapadł w śpiączkę.
On się już nie obudzi.
Po co trzymać go przy życiu?
Żeby ta uboga i przyzwoita rodzina narobiła sobie długów?
Długi będę tylko moje, tato.
Gdybyś tak się przejmował kosztami leczenia,
- nie ukradłbyś pieniędzy... - Ukradłbym?
...ze składki w pracy.
Zainwestowałem je w wyścigi.
Gdyby matka mogła cię zobaczyć...
Uspokój się, wujku.
Jak trzeba pieniędzy, by utrzymać Pedra przy życiu, to się dołożę.
Do czego? Już za wszystko zapłaciłam.
Dość. Ojcze, proszę dokonać ostatniego namaszczenia.
Razem z psem umiera jego wścieklizna.
Chwila. Jestem jego żoną.
Nie możecie nic robić bez mojej zgody. Tak, doktorze?
Do pani należy ostateczna decyzja.
Kochanie, zrozum.
Nie możesz się przywiązywać do tego konającego kobieciarza.
Chcę z panem porozmawiać.
Wyjdźcie stąd.
Okaż szacunek własnemu ojcu!
Pamiętaj, co przysięgałaś przed ołtarzem. „W zdrowiu i w chorobie”.
- Nie mieszaj się. - W chorobie!
- Wyjdźcie stąd. - Co za charakterek. Chodźmy.
Ojciec niech zostanie.
Proszę o prawdę.
Czy mój Pedro Guadalupe ma szansę kiedyś się obudzić?
Gdyby nie aparatura,
umarłby od razu.
Jest pan pewien?
Nie możemy mu już pomóc.
Może ojciec zaczynać.
- Jesteś gotowy? - Boże...
Przyszedł na ciebie czas.
Chryste. To dlatego nie mogłem was zobaczyć.
A niby mnie brak przyzwoitości.
Siostra zakryje oczy, inaczej zawał murowany.
- Ona cię nie widzi. - Nie rozpoznała mnie.
I nie słyszała.
- Pedro, to twoja szansa. - Tak.
Przejmiesz czyjeś ciało.
Ciało?
Albo udowodnisz, że zasługujesz na niebo,
albo trafisz do...
Kapujesz?
Nie za bardzo, ale nigdy nie daję za wygraną.
Każda opcja będzie lepsza od tego stanu zawieszenia.
Przepraszam, nie ten pokój.
Tędy.
Przejmiesz ciało naśladowcy,
który, podążając twoimi śladami, skończył w śpiączce.
Przyłapał go mąż kochanki?
Albo gorzej, żona nakryła go z inną?
By ocalić własną skórę, musisz naprawić w jego życiu to,
czego nie naprawiłeś we własnym.
Musisz być wierny.
I nie wyjawisz, że jesteś Pedrem Infante.
Nie pytaj o swoją przeszłość.
Bo poniesiesz konsekwencje.
Od tej chwili nazywasz się Pedro Guadalupe Ramos.
Jestem gotowa.
Tato...
Teraz albo nigdy.
- On mruga. - Co?
Doktorze!
Ty żyjesz!
Kim jesteś?
To twoja świadoma praw i obowiązków żona.
- Naprawdę? - Tak.
Tak.
No to chodź tu do mnie.
Obstawiałem, że miesiąca nie dobije.
Narciso dawał mu góra dwa, a ty maksymalnie trzy.
Więc nikt nie wygrał, bo żyje i ma się dobrze.
A ty zagarnąłeś naszą kasę.
Zmartwychwstały powrócił!
Mój zięć!
- Mój kochany zięć. - Tato.
Pozwól. Trzeba je nastroić.
Są nastrojone na lekcje muzyki,
nie do gry w jego zespole.
Kiedy nauczył się grać na skrzypcach?
Lekarz mówił, że przez utratę pamięci może zachowywać się trochę dziwnie.
Muszę mieć na niego oko.
Wygląda w porządku. Może pobyt w szpitalu mu posłużył.
- Może zmieni się w pracusia. - Byłoby miło.
Trzeba było widzieć, jak mnie pocałował.
Super. Nowy początek, siostro. Może zacznie się zachowywać.
Nie mogę go stresować. Musi odpoczywać.
Na razie.
Teraz twoja kolej.
Kto pomoże ci spłacić koszty szpitala?
Cicho.
Co na obiad, mała? To znaczy, ukochana? Zjadłbym konia z kopytami.
- Zerknę, co? - Proszę.
Też masz taki?
Jestem teraz kierowcą Ubera.
Nie kierowcą.
Jesteś szoferem.
Dla Uber Black.
- Mogę zobaczyć? - Proszę.
O Boże. To żyje.
Wyjmij mi to!
- Przypomnijmy mu. - Nie bez powodu wybudził się na czas.
- To znak. - Nawet o tym nie myśl.
Słyszałeś, co mówiła Raquel. Zero stresu. Musi odpoczywać.
Jeśli nie do pracy, to po co się budził?
Oszalałem czy ta kobieta ma usta Marilyn, łydki Jackie
i uszy Elizabeth Taylor?
- Co powiedziałeś? - Nic.
Dziękuję św. Pachomiuszowi, że mnie wybudził.
Pościeliłam ci na kanapie.
- Przecież jesteśmy małżeństwem. - Tak, ale...
śpisz na kanapie już od dawna.
Chodź. Przypomnisz sobie.
Może pomożesz mi sobie przypomnieć?
Nie wybudziłem się po to, by spać samemu.
Nie patrzyłeś tak na mnie od czasów randkowania.
Wielki błąd.
Chyba nie minęło aż tak dużo czasu.
Połóż się.
Lekarz mówił, że masz odpoczywać.
- Odpręż się. - Połóż się ze mną.
Przysuń się, kobieto. Nie gryzę.
Już dobrze.
Mam nadzieję, że to nowy początek.
Aż tak źle się sprawowałem?
Zawsze wracałeś do domu późno.
Ale wracałeś.
Oprócz ostatniego razu, gdy znaleźli cię pobitego w rowie.
Jak do tego doszło?
Nie wiadomo.
Pedro!
Co robisz?
Cześć.
Stała na nierównym. Dlatego z niej kapało i wydawała te odgłosy.
Sprawdziłam sprężarkę, ale nie pomogło.
Już po problemie.
Zostaw to. Zjesz śniadanie?
Pozwoliłem sobie je przyrządzić, miła pani.
Spójrz.
To dla mnie za dużo.
To dla nas.
Nie mogłem pozwolić, byś jadła sama.
Chodź, siadaj.
Najpierw pójdę do łazienki. Zaraz wracam.
To nie potrwa długo.
Jak leci, karaluszku?
Co ty tu robisz?
Czy moja żonka nie jest idealna?
Droga do nieba będzie łatwiejsza, niż przypuszczałem.
Co robisz, Pedro Guadalupe?
Lekarz kazał ci odpoczywać.
To ciało musi nabrać formy, by nikt nie ukradł mi żony.
- Odłóż to, proszę. - Dobrze.
Ty tu rządzisz. Dokąd się wybierasz?
To pierwszy dzień festynu i mam podwójną zmianę.
Jaki piękny mundur.
- Nie chcesz ze mną zostać? - Nie mogę.
Odpoczywaj, dobrze? To cud, że żyjesz.
Wyglądasz na silnego.
Tak? Tu Andrade.
Cóż...
dzięki za śniadanie.
Będę tu na ciebie czekał.
O mój Boże.
Wzrostu ubyło, ale za to jaka burza włosów.
Czasy się zmieniły.
Spodnie też.
Przepraszam, kochanie!
Jeśli nie pojedzie z nimi do Disneylandu, pomyślą, że jesteśmy bankrutami.
Wszystko przez ciebie.
Przecież wyprawiamy dla niej imprezę.
Na którą nikt nie przyjdzie. Nie masz pojęcia, jak to działa.
Znowu to samo?
- Co się dzieje? - Tata pomylił daty.
Miałam być w konsulacie wczoraj.
Nie będzie wizy, Disneylandu ani koleżanek.
Można by ją przemycić przez granicę. Za moich czasów...
Nie przekroczy granicy jak jakiś...
Coś nie tak?
Chyba nagromadziła mi się woskowina przez te 90 dni.
Niech was licho.
- Dokąd jedziesz? - Mam zamówienie z Ubera.
- Oby daleko stąd. - Trzeba ją zawieźć do szkoły.
Nigdzie nie jadę!
Lepiej, żebyś zdała z matmy, Milagros.
Podrzuć mnie do kawiarni.
W drogę.
Milagros!
Milagros.
Zostaw mnie w spokoju!
Mama nas zabije.
Nas? To twoja sprawka. Pójdę już.
Powiem cioci, że widziałam, jak całowałeś się pod sklepem.
Z kim?
Ciocia dużo płacze.
To przez pracę.
W policji widzi się okropne rzeczy.
Mama mówi, że ciągle ją zdradzasz.
Młoda dama nie powinna mówić takich rzeczy,
zwłaszcza tego, że widziałaś mnie z inną.
- Obiecuję, że się zmienię. - Serio?
Pewnie. A po co wróciłem znad grobu?
Dobrze by było, bo ciocia była wobec ciebie bardzo cierpliwa.
Może dlatego, że jesteś jej pierwszą miłością.
Ja bym cię rzuciła już dawno temu.
Zerwałam z Titem, bo polubił zdjęcie Belindy.
Jaka Belinda? Co znaczy „polubić zdjęcie”?
Wujku!
Moje pierwsze wspomnienie z tobą to jak olałeś wigilię.
Mieliśmy się wymienić prezentami i nic nie dostałam.
Wtedy pierwszy raz nas wystawiłeś w święta.
Mówią, że to dlatego ciocia nie chce zajść w ciążę.
Króliczek naprawiony.
- Poważnie? - Jak nowy.
Cholera!
O nie. Podarły się?
No proszę.
Te obcisłe ubrania zrobiły z facetów mięczaków.
Miał tupet, by zdradzać uzbrojoną kobietę.
Jakie okropne wąsy.
Teraz bardziej przypominam siebie.
Dzień dobry.
Pedro!
Myślałem, że zapomniałeś!
O czym?
Chema, zgarnij nas. Pedro jest gotowy.
- Czemu go ciśniesz, Chava? - Daj spokój.
- Powiedz, że weźmiesz udział. - Co mam robić?
- To, co robisz najlepiej. - Chava.
Czyli?
Śpiewać jako Infante.
- Halo? - To wygraną mam w kieszeni.
- Ile osób będzie na widowni? - Cała Tijuana.
- Chodźmy. - Chodźmy.
Tak długo czekałem na tę chwilę.
My też. Słyszałeś go.
Nagroda to 100 000 pesos!
Dokąd go zabierasz?
Ciocia mówiła, że ma nie wychodzić.
- Naprawdę? - Tak.
Czemu to dziecko mówi mi, co mam robić?
Pojedziesz z nami.
Dama, której połowę ciała otula morze.
Syrena!
Radzę trzymać fason, kolego, czerwony potwór nie strzeże od złego.
Diabeł!
Ta zielona małpa próbuje uciec.
Proszę. Bingo!
Jestem gotowy.
Jest naśladowca z Chin. Nie wiedziałem, że jestem tak sławny.
- To znaczy, Pedro Infante. - Twoja kolej.
Powitajcie Pedra Guadalupe Ramosa.
Szkoda, że nie możemy wyjść z tobą.
Daj z siebie wszystko. To szansa na 100 kafli.
- Jasne. - Powodzenia!
- Dasz radę! - Dajesz!
Dzięki.
Dalej, mariachis! Nie ociągajcie się.
Zobacz. Twój mąż naprawdę potrafi śpiewać.
Miał odpoczywać. Ty go tu przywiozłaś?
Nie, on przywiózł mnie.
Zajmij się nim.
Mówią, że żona jest tylko jedna.
Brawa dla naszych sześciu finalistów!
I dla sławnych gości, którzy zaszczycili nas swą obecnością
podczas dzisiejszego konkursu naśladowców Pedra Infante.
Chciałbym zaprosić na scenę ukochaną gwiazdę Meksyku,
Angélicę Maríę, która ma kopertę z wynikami.
Jesteś przemiły. Dziękuję.
Dobry wieczór.
Co za radość zobaczyć, jak Pedro ponownie ożywa na scenie.
Pracując przy Los gavilanes, byłam jeszcze dzieckiem.
Pedro był wspaniałym człowiekiem o wielkim talencie.
Dla mnie Pedro Infante jest i zawsze będzie największym artystą,
jakiego poznałam.
Powodzenia, panowie.
Dziękujemy.
Jej oczy wciąż mają tyle ekspresji.
Tak jak moje.
Chciałbym zaprosić na scenę naszą królową,
Samanthę Ruedę.
Samantha wręczy nagrodę za trzecie miejsce...
- Dlaczego klaszczesz? - Dobrze, wystarczy.
...odświeżoną dyskografię Pedra Infante
z ponad 300 piosenkami.
Dokładnie z 344.
Trzecie miejsce zajął
Richard Zapata z Reynosy.
Ty jesteś następny, stary.
Nagrodę za drugie miejsce wręczy wnuczka naszego idola,
Jenny Infante.
Świetnie!
Mieszkańcy Tijuany będą wdzięczni za kilka słów o twoim dziadku.
Dobry wieczór. Dziękuję za zaproszenie.
Gratulacje dla wszystkich naśladowców. Byliście wspaniali!
Dziadek dostarczał Meksykanom dużo radości.
I pewnie na zawsze pozostanie idolem wielu mężczyzn...
i kobiet.
Ale...
prawda jest taka...
że dziadek źle traktował kobiety.
Pedrito był dobrym człowiekiem, ale i kobieciarzem.
To były inne czasy.
Przepraszam. Bawmy się dalej.
Nagroda za drugie miejsce,
niesamowity sprzęt do karaoke,
wędruje do...
Pedra Guadalupe Ramosa z Tijuany.
Dajesz, przyjacielu!
Idziesz!
Pedro!
Gratulacje.
A zwycięzcą konkursu zostaje...
Do-Yun Yang z Seulu w Korei.
Angélica María i nasz burmistrz, Abstemio Suárez,
wręczą mu czek na 100 000 pesos.
Złodzieje!
Jenny!
Świetnie pan śpiewał. To panu należała się wygrana.
Zaskoczyłeś nas!
Co? Miss Festynu w Tijuanie.
To my powinniśmy byli wygrać.
To wszystko polityka.
Burmistrz na pewno dogadał się z Koreańczykami na jakieś fabryki.
Ale ekstra zaśpiewałeś. Teraz mamy fanów.
Dostaniesz mnóstwo propozycji pracy.
Byłeś niesamowity.
O mój Boże.
Zobacz, co dla ciebie mam.
Jakie urocze.
Masz. Nie wiem, jak tego używać.
- Naprawdę? - Pewnie.
Zawsze powtarzałem córce: „Pedro Guadalupe jest wspaniały”.
Teraz trzeba to sprzedać,
by odzyskać te 100 kafli, z których okradła nas ukochana Meksyku.
Przestań, tato. Sprzęt ma nową właścicielkę.
No to po zabawie.
Chodźmy do domu. Za dużo tu ludzi, a ty musisz odpoczywać.
- Czemu się śmiejesz? - Bo przegrałem.
Chodźmy. Co ja gadam.
- W drogę! - Pedro!
Co robisz, papużko?
Na co się gapisz? Wsiadaj.
Za tobą? Jak dzieciak? Nie ma mowy. Ty usiądź z tyłu.
- Nie potrafisz jeździć motocyklem. - Kto tak twierdzi?
Patrz na niego. Cały i zdrowy.
Tylko w nic nie wjedź.
- Gdzie jest rozrusznik? - Tam, wciśnij klawisz.
Start.
Nieźle odpalił.
- Ostrożnie. - Trzymaj się.
Trzymaj się mężulka, kochana!
Gazu! Tym razem się nie wymkniesz.
Jak ludzie się zmieniają, gdy spojrzą śmierci w oczy.
Burmistrz kazał nam go zabić.
Tam są. Skręcają.
Który motocykl to oni?
Skręć tu.
Pojechali prosto. Jedź za nim.
Jeździ, jakby był nieśmiertelny.
Dokąd jedziemy?
Dokądkolwiek, byle z tobą.
Wejdź.
Pewnie jesteś zmęczony, ale bardzo cię pragnę.
Mąż zawsze powinien wywiązywać się ze swoich obowiązków.
Dla jednej nocy z tobą chętnie umrę raz jeszcze.
Nawet tak nie żartuj.
- Przestraszyłem cię? - Tak.
Nie umrę.
- Nie? - Jeszcze nie.
- Nigdy. - Nie bój się.
Powoli, żeby serce nie oszalało.
Powoli.
Od dawna nie czułam się tak dobrze.
A ja? Minęło 60 lat.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Chyba za szybko się podniosłem.
- Jesteś pewien? - Tak.
Jakie 60 lat?
Bo miesiąc w śpiączce to niczym 20 psich lat.
I...
Nieważne.
Ten czas bez ciebie wydawał się wiecznością.
Mnie też.
Gdy leżałeś w szpitalu,
gdy cię goliłam,
puszczałam twoje ulubione piosenki w nadziei, że pomogą ci się obudzić.
Zwłaszcza „Amorcito corazón”.
Zbudzisz wszystkich.
- Nie obchodzi mnie to. - Nie.
Możesz mi zaśpiewać na ucho dziś wieczorem.
Jak sobie życzysz.
Co ci siedzi w głowie?
Jenny Infante.
Wiedziałam, że to nie ma przyszłości.
Nie to miałem na myśli.
To jeszcze dziecko. Chodziło mi o to...
Nie spodobało mi się, jak mówiła, że jej dziadek źle traktował kobiety.
A co w tym takiego zaskakującego?
Twój idol nie był wzorem cnót.
Kto wie, co zrobił swojej rodzinie?
Biedna dziewczyna.
- Pani Raquel Andrade de Ramos? - Pan z banku?
Proszę tu podpisać.
Co to?
Papiery rozwodowe.
Słucham? Dla mnie?
Proszę zapytać małżonka.
Ty draniu!
A ja, idiotka, znów ci zaufałam.
Wynoś się stąd! Natychmiast!
Niczego nie pamiętam. Pozwól...
- Wymówki. - Nie.
Odświeżę ci pamięć.
Dopiero co wróciłem do żywych, a ty chcesz mnie zabić!
Nie, Raquel! Uspokój się. Co się stało?
W życiu nie ma taryfy ulgowej.
- Daj to. Przestań szpiegować. - Ale mamo!
Degenerat! Ubierz się pan.
- Biedna Raquelita. - Wujku!
Wracajmy do domu, nim dojdzie do kolejnej strzelaniny!
Przyniosłam ci twoje rzeczy.
Wujku, mówię do ciebie!
Dzięki, mała.
Nie mów nikomu, że ci pomogłam.
NIEZRĘCZNA CHWILA „DZIADEK ŹLE TRAKTOWAŁ KOBIETY”
Patrz na to. Kogoś tu złapano na gorącym uczynku.
Tym razem się nie wywiniesz.
Co się dzieje, panowie? Chyba mnie z kimś pomyliliście.
Żona wyrzuciła mnie z domu.
Dlatego tu jesteśmy, łajzo.
Przejdźmy się.
Łap go! No dalej, biegnij!
Łap go! Szybciej!
Papużko!
- Biegnij, szybciej! - Papużko, wsiadaj!
Wsiadaj, zanim cię zabiją!
Kiedy się obudziłeś, papużko?
Nareszcie jesteśmy razem, kochanie.
Papi.
Miss Festynu w Tijuanie.
My się znamy?
To nie czas na żarty.
Twój paszport jest w schowku. Wyciągnij go.
Pamiętaj, by powiedzieć, że jedziemy na zakupy.
Nie wspominaj o domu ani o moim biznesie.
A co miałbym powiedzieć? Niczego nie pamiętam.
Tym lepiej.
Dzięki mnie wszystko sobie przypomnisz.
Co do sekundy.
Odjechali garbusem, którego jej pan podarował.
Oto dowód.
Obserwujcie granicę na zmianę.
Ta menda wróci do Tijuany. Ojczyzna go wzywa.
Nie przeżyje bez tacosów Doñii Chochy.
Byłoby lepiej, gdyby umarł.
Wtedy by tak nie bolało.
A mówiłaś, że świetnie się wam układało.
To w tym wszystkim najgorsze. Przez chwilę byłam w siódmym niebie.
Po powrocie ze szpitala traktował mnie inaczej.
Myślałam, że to cud, ale się myliłam.
Może musimy się więcej modlić.
Co tu się dzieje?
Nic, komendancie.
Płacze, bo złapała gumę.
To zrozumiałe, przywiązujemy się do pojazdu.
- Pójdę już. - Oczywiście.
Miłego dnia.
Wreszcie przyszedł materac, który zamówiliśmy.
Chodź tu.
Ta strona jest miękka, a ta twarda.
Faktycznie miękka.
Którą wypróbujemy najpierw? Twardą?
Żadną.
Nie, papużko. Będziemy go spłacać przez 70 miesięcy.
Ale zwróci nam się z nawiązką.
- Nie. - Tak!
- Nie tak szybko. - Tęskniłam za tobą.
Wiesz, w czym problem?
- Od dawna nie brałem witamin. - Tak.
Tak nie można.
- Co nie można? - Tak nie można.
Uderzyłeś się, papużko?
Ta strona jest twarda.
Papużko, nic ci nie jest? Coś cię boli?
Panienko, nie mogę tego zrobić. Jestem wiernym mężem.
Który dla mnie bierze rozwód.
Daj buziaczka, kochanie. No daj.
Przecież tak lubisz.
Tak nie, papużko.
Panienko. Miss Festynu w Tijuanie, proszę się uspokoić.
- Co? - Niczego nie pamiętam.
Miss Festynu w Tijuanie? Co się z tobą stało?
Niczego nie pamiętasz?
Ich też nie? Kosztowały nas 10 000 dolców.
O Boże. Dobra inwestycja, ale...
A te pięć tysi zaoszczędzone na moją liposukcję?
- Lipo co? - Liposukcję. Nieważne.
Wystarczy, że zapamiętasz, że nie możemy wrócić do Tijuany.
Bo burmistrz zabije nas oboje.
Niby dlaczego?
Bo odkrył, że kocham ciebie, nie jego.
Tak było, jeszcze nim wypiękniałam.
Nie bierz tego do siebie. Jesteś piękna. Ale nie mogę...
Papużko, czekałam na ciebie 90 dni.
Dziewięćdziesiąt dni.
Gdybyś tylko wiedziała, ile ja czekałem.
- Ocalony przez dzwonek! - Szlag.
Niech was licho. Próbujecie mnie wysłać prosto do piekła.
Jeśli tu zostanę, nazwą mnie cudzołożnikiem.
Jeśli wrócę do żony, burmistrz mnie zabije.
Albo ona sama to zrobi. Ale wasz plan się nie powiedzie.
Bo wyprowadzę życie Pedra Guadalupe na prostą
i zdobędę sympatię swojej wnuczki.
I co wy na to?
- Nie ruszaj się. - Odpręż się, kochana.
Kochanie! Papużko! Chodź tu, papużko.
Poznaj moje cudowne klientki, Yésicę i Berenice.
Wierz lub nie, ale to matka i córka.
Proszę wybaczyć bezpośredniość, ale ma pani piękną córkę.
To ja jestem córką.
Chciałem powiedzieć, że wyglądacie jak siostry. Nieważne.
- Proszę wybaczyć. - Dokąd to?
Rozprostować nogi.
Zaczekaj.
Przynieś dwa wegańskie kurczaki na kolację.
Nie zapomnij o reszcie.
Pewnie. Piękne. Jak dwie krople wody. Pójdę już.
Ale z niego przystojniak.
O Boże.
Nie udzielamy informacji o naszych studentach.
- Ale ona tu studiuje? - Tego nie powiedziałam.
Ale tak jest tu napisane.
Serio jest pan naśladowcą Infante?
Jestem lepszy niż oryginał.
Nie wierzę.
Nie?
W czym mogę pomóc?
NIEBO KUCHNIA MEKSYKAŃSKA
Dzień dobry.
Z robakiem czy bez?
- Co? - Wygląda pan na fana tequili.
Wyglądam na pijaka?
- Stolik jednoosobowy? - Szukam Jenny Infante.
Ma przerwę o 20.15.
Mamy teraz duży ruch.
Raquelita, nie chcę się wtrącać w nie swoje sprawy,
ale małżeństwo to świętość.
Ciocia i ja jesteśmy razem prawie 50 lat.
Daj Pedritowi Guadalupe jeszcze jedną szansę.
Możemy z nim pogadać.
Ani mi się ważcie! Nie chcę go więcej widzieć.
- Raquelita... - Daj spokój.
I co? Potrajamy zakład?
Jenny!
To pan mnie szukał?
Pamiętasz mnie?
Jasne. Najlepszy naśladowca dziadka.
- Czemu wtedy to powiedziałaś? - Co powiedziałam?
Że dziadek źle traktował kobiety.
Przejechał pan taki kawał, żeby się za nim wstawić?
Próbuje pan być macho jak on?
Co? Nie mógłbym... Nie jestem macho ani kobieciarzem.
Na festynie pocałowałem swoją żonę. Dlatego przegrałem, bo byłem wierny.
Nie jak ten Chińczyk. Był dokładnie taki jak Pedro Infante.
Pewnie ma Chinkę u każdego boku.
Przyniosłem ci zdjęcie.
Tu nie jestem wnuczką sławnego dziadka.
Nie lubię chodzić na tego typu imprezy, ale zawsze to dodatkowa kasa.
Przepraszam, muszę wracać. Mamy dziś duży ruch.
Jasne.
Jak się pan nazywa?
Pedro. Pedro Guadalupe.
- Miło poznać. - I z wzajemnością.
Dziękuję.
PRACA NA ZMYWAKU
Halo.
- Raquelita... - To ty.
- Daj mi kilka dni... - Nie!
Obiecuję...
Halo?
Ciekawe, dokąd papużka poszedł po te kurczaki.
A ja kupiłam mu te jego witaminy.
Josué, skąd jesteś?
Z San Juan de los Lagos. A ty?
Z Mazatlán.
To znaczy, z Tijuany.
Co ty tu robisz?
W Tijuanie jest za wielu naśladowców twojego dziadka,
więc przyjechałem zarobić, by odzyskać żonę.
Czyli nie sprawujesz się tak dobrze.
Chcę się poprawić, ale wiesz, co mówią. Ciężko wyplenić stare nawyki.
- Przynajmniej się starasz. - Racja.
Za dużo gadania.
Tak jest.
To „Chimichanga”.
- Jenny? - Nie, kierownik.
Ma się za Meksykanina, ale jest z Teksasu.
Niezły szajbus.
- Pedro! - Tak, szefie?
Uczę ich robić porządne guacamole. Ze śmietaną, by oszczędzić na awokado.
Przyjacielu, skup się na płukaniu naczyń.
Mamy dwie zmywarki.
Myślałem, że to ja mam zmywać.
Niech ktoś mu da jakieś normalne ciuchy, co?
Ale chyba nie muszę dzielić się z wami pensją.
O Boże.
Toño.
Ta dziewczyna zdaje się oschła.
Spróbuję ją zmiękczyć. Patrz.
Powiedz mu, by się zamknął albo zostaną tu do jutra.
Do widzenia.
- Co jest? - Wystarczy.
Dobrze, skończyłem.
Przepraszamy, że czekacie.
Świetny kawałek.
Dzięki, amigo.
Bardzo dziękuję.
- Gdzie słoik z napiwkami? - Nieźle jak na mariachi.
Toño, zamknij lokal.
Witaj w Niebie, Pedro.
Jenny, robi się późno. Odprowadzić cię do domu?
- Dzięki, ale odbiera mnie współlokator. - Kto?
Współlokator. Płacimy czynsz na pół.
- Pomocy! - Dawaj!
Puść go!
Wstawaj.
Pieprz się!
Nic panu nie jest?
Dzięki, amigo.
Mam u ciebie dług.
- Wszystko gra? - Tak, dzięki.
- Cieszę się, że mogłem pomóc. - Już dobrze.
Dziękuję.
W porządku?
- Jestem gotowy na 14 rund. - Moja podwózka czeka.
Do zobaczenia jutro.
Widziałaś, jak tu niebezpiecznie. Zaczekam z tobą.
Jak możesz cały czas udawać kogoś innego?
Nie udaję byle kogo.
Pedro Infante był wspaniałym człowiekiem o wielkim sercu.
Zbyt wielkim, zdaniem mojej babci.
Dla niego ona była jedną z wielu.
Gdzie jest babcia? Przemówię jej do rozsądku.
- Nic ci nie jest? - Mały ból głowy.
Gdzie jest twoja babcia?
Zmarła osiem lat temu.
Była taka piękna.
Nie wątpię.
Mojemu idolowi nie można odmówić dobrego gustu.
Podwieźć cię?
To Kogo, mój współlokator.
Podrzucicie mnie na granicę?
Chcę zobaczyć się z żoną.
Pewnie, chodź.
Dobranoc.
Nie spóźnij się. Chimichanga lubi się czepiać.
- Spokojna głowa. - Pa.
Jeszcze krok i aresztuję cię za wtargnięcie.
Naprawdę oddałaby pani takiego męża w ręce organów ścigania?
Ja jestem organem ścigania.
A ty postanowiłeś przestać być moim mężem.
Już mówiłem, nie pamiętam nic sprzed śpiączki.
Nie wiem nawet, czy mam rodziców albo siostrę.
Wiem tylko tyle, że mam ciebie.
Nie martw się.
Mieszkają na Jukatanie i też nie chcą cię znać.
Powiedz, jak bardzo narozrabiałem?
Zdradziłeś jedyną osobę,
która stała za tobą murem bez względu na wszystko.
Tak, kobieto, ale...
Wiedziałam, że jesteś kobieciarzem, ale że bez serca?
To ja powinnam złożyć pozew, wiele razy. Ale nie martw się.
Jutro podpiszę dokumenty i zaniosę twojemu prawnikowi.
Spal te cholerne papiery. Małżeństwo jest na zawsze, Raquelita.
Pozwól mi na nowo się zdobyć.
Odkąd się obudziłem, nasza miłość była niczym od pierwszego wejrzenia.
- Ale z ciebie cynik. - Zgadzam się.
Ale uwielbiam cię.
Nawet gdy do mnie strzelasz.
Przysięgam, nigdy nie spotkałem takiej kobiety jak ty.
I nigdy nie spotkasz.
Wujek!
Od kiedy lecisz na pijaczki?
- Nie przestawaj, złotko. - O Boże!
Co tu się stało?
ZAGINĄŁ NAGRODA 500 $
O Boże.
Na św. Antoniego.
Oto prawdziwy facet.
Dziękuję.
Napiwki.
Dziękuję.
Co myślisz?
Były w dobrym stanie, potrzebowały tylko trochę miłości.
W tym życiu trzeba znać się na wszystkim.
Jenny.
W tym tygodniu masz mniej godzin. Chimichanga obciął ci grafik?
Nie, poprosiłam o wolne. Mam egzamin z historii praw kobiet.
I chcę wziąć udział w konferencji o seksizmie w społecznościach imigrantów.
Nie studiujesz prawa?
Chciałem poprosić o pomoc w anulowaniu wniosku o rozwód.
Co?
Świeżo malowane!
Żartuję. Tak tylko chciałem cię nabrać.
Poprosiłem żonę o rozwód, by uciec z jej kuzynką.
Ale przysięgam, nie pamiętam tego.
Wybacz, ale to najgorsza wymówka, jaką w życiu słyszałam.
Byłem w śpiączce.
- Mówisz serio? - Przysięgam.
Ponoć byłem kobieciarzem.
Jak dobry naśladowca mojego dziadka.
Zdecydowanie powinieneś był zająć pierwsze miejsce.
Pomożesz mi?
Ale jak, Pedro?
Chcę odzyskać żonę i prowadzić prawe życie.
Być wiernym.
Chcesz się wyzbyć seksistowskiej natury?
Jak zwał, tak zwał.
Na początek przestań się zabawiać z kuzynkami.
Jesteś żonaty, Pedro. Musisz się postawić w jej sytuacji.
Spojrzeć na sprawy z jej punktu widzenia, rozumiesz?
Pięknie mówisz.
- Kontynuuj, zamieniam się w słuch. - Żaden ze mnie psycholog.
Może też weźmiesz wolne i pojedziesz ze mną na konferencję?
Od czegoś musisz zacząć.
O co chodzi z tym Kogo?
- Żyjesz z nim w grzechu? - Oczywiście, że nie. Zwariowałeś?
Kumplujemy się. I składamy na czynsz.
Ze mną może ćwiczyć swój hiszpański.
Pracuje nad grą wideo, w której dilerzy walczą z ninjami.
Bez obrazy, ale nie wierzę w przyjaźń damsko-męską.
Żyjesz w filmie dziadka czy co?
Gdybyś tylko wiedziała.
- Do zobaczenia. - Miłego wieczoru.
Peter! Przyjacielu.
Co słychać, Billy?
Zaśpiewasz serenadę kolejnej panience?
Nie, tej samej, Billy.
Raquelita. Posłuchaj. Chcę, żeby nam się udało.
By się zreformować, chodzę do psychologa.
Nie do jakiejś lafiryndy?
Co ty wygadujesz?
Daj się zaskoczyć.
Jesteś silną kobietą. Zawsze nią byłaś.
Stawiłaś czoła wielu problemom. Co masz do stracenia?
Zaplanujmy coś wspólnie.
Spędźmy święta w Acapulco czy gdzie tylko chcesz.
Pozwól mi się zdobyć na nowo.
Byś znów mnie kochała.
Nie.
O co chodzi?
Mężczyźni rzadko się zmieniają.
Narodziłem się na nowo...
Zbyt wiele razy ci wybaczałam.
Proszę, odejdź.
Dobrze.
Najsłodsze pocałunki w moich dwóch życiach.
Wujku.
Czemu nie śpisz, młoda damo?
Musisz pomóc cioci spłacić koszty leczenia.
Jej ubezpieczenie nie pokryło niczego.
Mama musiała dać jej tabletki nasenne.
Czemu nic mi nie mówiła?
Bo wciąż dochodzisz do siebie. Nie mów nikomu, że ci powiedziałam.
Lauro, do późna pracowałem nad krzesłami i byłem zbyt zmęczony, by wracać do domu.
- Chciałam cię przyłapać. Sypiasz tu. - Skądże.
Sprawdziłam nagrania z kamer, jeszcze nie oszalałam.
To małe coś to kamery?
Co zobaczyłaś?
Jak bierzesz kąpiel.
- Co jeszcze? - Wszystko.
- Każdy szczegół? - Każdziutki.
Przestań, kobieto.
Przestań. Mimo że nie wziąłem witamin...
Nie gardzi się darmowym posiłkiem.
Nie chciałbym zemdleć.
- Co teraz? - Jestem żonaty.
Jakby to powstrzymało jakiegoś mariachi.
Chodźmy do mnie. Chimichanga przychodzi o 10.
Ja chyba kocham żonę.
- To czemu mnie pocałowałeś? - Nie wiem.
- Czasami daję się ponieść emocjom. - Daj jeszcze raz.
Przeszedłem na monogamię.
To nieważne.
Dzień dobry.
Drzwi były otwarte.
Co tu robisz tak wcześnie? Przyszłaś pomóc przy guacamole?
Nie.
Prawie zgarnęła moje awokado.
„Zawsze będę z tobą".
- A jeśli naprawdę się zmienił? - Zmieniają się tylko na gorsze.
Nierób nigdy nie dał jej grosza.
To nie rozwiąże problemu, ale pomoże. Błogosławione pieniądze.
To na pewno.
Może to leki go zmieniły.
Wuj jest innym człowiekiem, odkąd bierze lek na zgagę.
A może to ta msza przy pełni księżyca, na którą złożył się cały oddział.
Na festynie tak namiętnie cię pocałował. Wydawał się zupełnie odmieniony.
A lekarz uprzedzał, że może mieć dziwne zaniki i zachowania pamięci.
- Na odwrót. - Dziwne...
Zaniki pamięci i dziwne zachowania.
- Nie powinienem był brać wolnego. - To nie amerykański sen.
Jak ja pomogę Raquel?
Mam więcej z napiwków w Niebie. Tylko spójrzcie.
Pedro, nie wiem, po co nas wezwałeś.
Wróćmy do Tijuany. Oferują nam nawet zakwaterowanie.
Przepraszam.
Czołem, panie władzo. Co panu zaśpiewać?
- Nie możecie tu grać. - Czemu?
Znowu ten Chińczyk?
On jest z Korei i w zeszłym tygodniu dostał pozwolenie.
Dobra.
Ale gwoli jasności, to nie jest Pedro Infante.
To szalbierz, którego popiera rząd USA. Chodźcie, chłopaki.
Cholerny chiński szowinista.
Przepraszam najmocniej. Ale panią ochłodziłem.
Pani pozwoli. By się nie przeziębić.
Ty gnido.
Idiota!
To nowe buty!
Filipiński rewolucjonista, Apolinario Silang, mawiał:
„Jeden mężczyzna dla wszystkich kobiet, wszystkie dla jednego”.
Chłopcy z tych społeczności potrzebują nowych modeli męskości,
w których od kobiet nie oczekuje się przyzwolenia na niewierność.
Tu mamy przykład jednego z meksykańskich idoli.
Pedro Infante, utalentowany piosenkarz.
Gdy pytano go o stan cywilny, odpowiadał, że jest wolny, ale jego żona jest zajęta.
Moglibyśmy tak wyliczać w nieskończoność.
- Znalazłeś ją? - Tak.
KTÓRA NAJPIĘKNIEJSZA?
- Co jej powiedzieć? - Że zielona.
Choć zdaniem tej ekspertki
świętowanie quinceañery to również przejaw seksizmu, nie?
W pewnym sensie tak.
To niczym pole minowe.
Jak z meganami, co są na wszystko przewrażliwieni.
- Weganami, Pedro. - Bez różnicy.
WUJKOWI PODOBA SIĘ ZIELONA!
KOMU? NIE MAM WUJKA JAPOŃCZYKA
NIE MAM WUJKA JAPOŃCZYKA HAHA, NARA, ŚWIRZE!
CZEKAJ, BO POWIEM MAMIE, KTO ZBIŁ FIGURKI
WUJKU, GDZIE JESTEŚ?
Niech się dowie, ile wynosi dług cioci.
Pokażcie.
Ładna jest.
Spójrzcie tylko.
A to mnie chcą wysłać do piekła.
To uczestnicy programu na MexaTV.
To znak z nieba.
A teraz Pedro Guadalupe jako wspaniały Pedro Infante.
NAŚLADOWCA PEDRA INFANTE
Włączcie telewizor! Wujek jest na MexaTV!
Numer alarmowy, słucham?
Narzeczony zaginął kilka dni temu.
Nazywa się Pedro Guadalupe Ramos.
Wygrałeś tę kopertę, która zawiera 1000 dolarów!
Możesz ją zatrzymać i zakończyć grę
albo zagrać o wszystko!
Nazywa się Pedro... Peter Lupito Ramos.
Co może wygrać Pedro Guadalupe Ramos?
O wszystko, zagram o wszystko
W bramkach
znajdują się wakacje all-inclusive w jakimś egzotycznym miejscu,
luksusowy samochód o wartości 30 000 dolarów...
i nagroda niespodzianka!
Wybór należy do ciebie. Któraś z bramek lub pewny tysiak.
Zagram o wszystko.
O wszystko, zagra o wszystko
Trzydzieści tysięcy dolarów.
Połowa pójdzie na koszty leczenia,
a resztę podwoję na wyścigach.
Jest jakaś kobieta, z którą chciałbyś podzielić się nagrodą?
- Nie. - Jak to?
- Nie jakaś. - Nie?
To moja żona, Raquel Andrade.
Raquelita,
Bóg dał mi drugą szansę.
Pokażę ci, że jestem innym człowiekiem.
Zobaczysz na własne oczy.
- Jak miło! - Widzisz, ciociu? On za tobą szaleje.
Zdradź nam. Którą bramkę wybierasz?
Pierwszą! Może drugą?
Tę w środku.
Jesteś pewien?
Dobry Meksykanin nie tchórzy. Otwórzmy bramkę numer dwa!
Wszystko, przegrał wszystko
Pedro zabierze do domu gadżety do produkcji mleka roślinnego.
Niech tam zostanie.
Ten prostak na ciebie nie zasługuje.
Brawa dla Pedra Guadalupe i jego żony Raquel!
Koniec przedstawienia. Wracamy do pracy, kochani.
Był w śpiączce.
Nie wie, jak wrócić.
Zobaczysz na własne oczy.
Wymówił twoje imię bez zastanowienia.
Telewizja nie kłamie, partnerko.
Bóg obdarzył mnie cudem? Przywrócił go do życia i naprawił?
Biedaczysko, gdzie on sypia?
Musimy szybko go znaleźć, bo ojciec wyswata cię z komendantem.
Tak.
- Dzień dobry paniom. - Dzień dobry.
Lepszy wróg, którego się zna.
Musisz dać mężowi ostatnią szansę.
Ze mną w twoim życiu wybrałbyś odpowiednią bramkę.
Trzydzieści kawałków.
Wyobraź sobie. Nie myłbyś już tych garów.
Z taką kasą wróciłbym do Meksyku.
Nie martw się, Josué. Szczęście zacznie mi sprzyjać.
Zapach jest coraz gorszy.
Dla piękna musimy znosić uciążliwe zapachy, Tino.
Na następną walkę muszę wyglądać olśniewająco.
Będzie na niej wielu bogatych hodowców bydła.
Tylko nie złam serca rudemu.
Traktuje cię jak królową. Zazdroszczę ci.
Przyślę go tu, byś go trochę oporządziła.
Otwarte, proszę wejść!
- Kto to? - Wiem, gdzie jest papużka.
O nie, porwali go gangsterzy!
- Dawaj nagrodę, paniusiu. - Tak, nagroda.
Chwila.
- Wpierw powiedz, gdzie jest. - Wpierw kasa.
Nie masz pojęcia. Nie wiesz, gdzie on jest.
- Wynoś się stąd! - Wariatka!
Pokaż to, kochana.
To przez jego głos przyjęłam zaloty rudzielca.
Wiem, gdzie pracuje.
Proszę bardziej uważać.
Brak przedniej rejestracji.
I nie jesteśmy w Anglii.
To najbardziej nielegalny samochód, jaki w życiu widziałam.
Nie wlepiaj mi mandatu. Jestem spłukany.
Odkąd Pedro zapadł w śpiączkę, nie zagraliśmy ani razu.
By trochę zarobić, pożyczyłem osła przemalowanego na zebrę.
Wiesz, gdzie jest Pedro Guadalupe?
Daruj mandat, a cię zawiozę.
Mam cię aresztować za łapówkarstwo?
- Raquel. - Chema.
No i brak naklejki rejestracyjnej z 98.
Stolik dla tej pani.
I butelka tequili na mój koszt.
To miss Tijuany.
Zaraz wracam.
- Kto to? - Ta kuzynka.
- To wszystko jej wina. - Zabiję cię.
Skosztuj!
Ale się narobiło. Przyniosę ściereczkę.
To na pewno wasza sprawka. Niech was szlag.
Stolik jednoosobowy?
- Raquelita. - Pedro.
Co ty tu robisz?
Cóż...
przyszłam powiedzieć ci, że jeśli naprawdę się zmieniłeś,
to może warto spróbować jeszcze raz.
Oczywiście, że tak!
Ale pomówmy na zewnątrz. Chimichanga nie pozwala na romanse.
O Boże.
Ty? Co ona tu robi?
Co ty tu robisz?
Po wszystkim, co dla nas zrobiłam, wracasz do niej?
„Dla nas”? O czym ona mówi?
Kiedyś musiałaś się dowiedzieć.
- Pijana jest. Nie słuchaj jej. - Nie piłam.
Co z tobą?
- Nie wierzę. - Powiedz jej.
Powiedz jej to, co mi mówiłeś. Że nie jesteś z nią szczęśliwy. Gadaj!
Jak ty się zachowujesz?
Nie słuchaj jej. Chodźmy pogadać. Wszystko ci wyjaśnię.
Podła z ciebie kanalia.
Nie wiem, jak mogłam cię tak kochać.
Zadłużyłam dom, żeby utrzymać cię przy życiu.
Nie. Wybacz, ale to ja trzymałam go przy życiu.
- Co mówisz? - Szeptałam mu o naszych planach.
- Rozbudzałam nadzieje. - Co?
- To dzięki mnie! - Potrzebowaliśmy forsy, nie szeptów.
Niczego nie słyszałem. Jesteś moją żoną i to z tobą chcę być.
Dla mnie jesteś martwy.
Nigdy się nie wybudziłeś. Słyszysz?
Możesz iść prosto do piekła.
- Raquel! - Zostajesz ze mną.
- Raquel! - Ani mi się rusz.
Widać, że nie jest zainteresowany.
Muzycy lubią zmieniać repertuar. Czyż nie, Pedro, skarbie?
Co to za latawica?
Nikomu nie pozwolę się obrażać.
Idiotka!
To z prawdziwych włosów!
Papużko!
- Wezwać policję? - Lepiej psychiatryka.
Przepraszam panią.
Wszystkiego najlepszego.
- Nie bądź zachłanny. - Jak je poskromisz, są twoje.
Raquel!
Miałeś to naprawić, nie pogorszyć.
Pora go zabrać.
Chwila. Zabrać dokąd?
Domagam się uznania. Walczę z nieziemskimi pokusami.
Miasto to plaża nudystów, a wciąż się trzymam.
- Pedro zostawił mi bajzel. - Bo podążał twoimi śladami.
Dajcie mi więcej czasu.
Nawet idę na zajęcia o seksizmie.
Masz tydzień.
To za mało!
Ani dnia więcej. Pa.
Nie róbcie mi tego, zakochałem się w Raquel.
Dajcie ze dwa tygodnie.
Spójrzcie mi w oczy, tchórze!
Wiem, że to ty, Pedro.
Przestań, bo wystąpię o zakaz zbliżania się.
Raquelita.
Dzwonię, żeby się pożegnać.
Co najbardziej lubisz w żonie?
Nie znałem kogoś takiego jak ona.
Jest jednocześnie dzika i delikatna.
To znajdź sposób, by z nią być.
Próbowałem.
Ale droga do piekła jest wybrukowana dobrymi intencjami.
Przeze mnie może stracić dom,
a ja nie mogę jej pomóc...
bez pracy.
Musisz coś zrobić.
Nie ma co.
Pomyślmy.
Jeśli ma ci ponownie zaufać,
musisz ją przekonać swoimi uczynkami.
Wiesz, co ceniłam w dziadku?
Nieustępliwość.
Nigdy nie dawał za wygraną.
- Mam nadzieję, że ci zasmakuje. - Dziękuję.
Powinnaś nagrać ze mną album.
- Zarobilibyśmy miliony. - Pewnie.
- Pięknie zaśpiewałaś „Las mañanitas”. - Jasne.
Dziadek byłby dumny.
Myślisz?
Pomyśl, wnuczka z dyplomem prawa.
Która chce bronić praw kobiet przed takimi jak on.
No i co? Zrozumiałby, że czasy się zmieniły.
Wiadomość od Milagros.
Co napisała?
Że Raquel musi spłacić 15 000 dolarów.
- Szlag. - Chcę ci pomóc, ale nie wiem jak.
Nie martw się.
To ja powinienem pomagać tobie.
Muszę iść. W lodówce są kanapki.
W razie potrzeby poproś Kogo.
Jenny.
- Dzięki, że mogę się tu zatrzymać. - Nie dziękuj. To twój dom.
- Co? - Chwilę.
Spójrz.
Należała do dziadka.
Tata mi dał, gdy widziałam go ostatni raz.
Zanim wyprowadziłam się z mamą do Stanów.
Możemy ją zastawić, starczy na jedną ratę.
Nie mogę tego przyjąć.
Gdzie jest twój tata?
- Dobrze się czujesz? - Tak.
- Powinieneś iść do lekarza. - Nic mi nie jest.
Co mówiłaś?
Tata pewnie jest w Meksyku.
Z nową kobietą.
Nie zawraca sobie nami głowy.
Dziękuję, ale nie mogę.
Dzięki za wszystko.
Golasy!
Gdzie jesteście, do cholery?
Zabierzcie mnie. Nie dam rady tego naprawić.
Raquel może przeze mnie wszystko stracić.
Moja wnuczka...
jest sama, bo byłem koszmarnym wzorem dla syna.
Wszyscy tacy jesteśmy.
Tylko latamy za spódniczkami.
Ty!
Jesteś taki sam. Widzę to w twoich oczach.
Przestań udawać.
A ty zaraz podążysz tą drogą, koleżko.
Nie ma na to lekarstwa.
Cuchis, czy to nie papużka?
Chodźmy stąd, zanim coś złapie.
Otwarte.
Myślisz, że zapomniałam, że zostawiłeś mnie samą?
I z długiem za materac?
- Musimy porozmawiać. - Nie chcę.
Nie mogę. Mam klienta.
- Idź sobie. Ale już. - Posłuchaj, Samantho.
Możemy porozmawiać na osobności?
Rudzielec nie mówi po hiszpańsku. Mów, co masz do powiedzenia.
Po pierwsze, przepraszam za brak wegańskiego kurczaka.
Nie mogłem go nigdzie znaleźć.
Musiałaś być głodna całą noc.
Za to przepraszasz?
Być może obiecałem ci wiele rzeczy
i wodziłem cię za nos,
ale nie chciałem cię zranić, Samantho.
- Jesteś piękną kobietą. - Wiem o tym.
Ty zdajesz się nie wiedzieć.
Skarbie, chciałbym móc cię przekonać.
Gdybym mógł się rozdwoić, przysięgam, że byłbym tu z tobą.
Ale prawda jest taka, że...
kocham twoją kuzynkę Raquel.
Jest moją żoną w świetle prawa.
Nie!
- Tak powiedział prawnik. - To inna kwestia.
Najważniejsze jest to,
że potrzebuję twojej pomocy.
Raquel może stracić przeze mnie dom.
Czego chcesz?
Pięciu tysięcy dolarów, które wspólnie oszczędziliśmy.
Myślałam, że straciłeś pamięć?
Bo ja straciłam kasę. Już po niej.
Jak to?
Na zakupach.
Złamałeś mi serce. Wydałam pięć kafli.
Na ciebie już pora.
Idź sobie. Daj mi pracować. Rudzielcowi spali się czaszka.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Naprawdę wydałaś całą forsę?
To wszystko kosztuje, papużko.
To nie pan śpiewa w Niebie?
Mówiłaś, że nie mówi po hiszpańsku.
Rozpykał pan tego hombre, co mnie zaatakował.
Świetny cios.
Nie poznałem pana w tym czepku.
Nie słuchaj go.
To nikt, żebrze o pieniądze, by pomóc byłej żonie.
Miłość.
Co poradzić. Doskonale rozumiem.
Mam u pana dług. Szuka pan roboty? Potrzebuję partnera do sparingów.
Jeśli można zarobić, to chętnie.
- Ma pan paszport? - Pewnie, że ma, ale nie.
Nie może wrócić do Tijuany. Jeśli wróci, to umrze.
Pewnie, że mogę wrócić.
Ej, co pan wyprawia?
Znokautował pan jednego z rywali.
Przepraszam. Poniosło mnie.
Nic ci nie jest?
Ja wyjdę na ring.
Wie pan, że potrzebuję kasy.
Kochanie, chodź tu.
Tato, co ty tu robisz?
Podziękuj komendantowi,
bo zaoferował, że przyniesie napoje
- na quinceañerę Milagros. - Ale tato...
W jakiej będziesz sukience?
Przyniosę ci orchideę w odpowiednim kolorze.
W czerwonej.
Odważnie.
Proszę mi wybaczyć.
- Oczywiście, komendancie. - Do zobaczenia.
Co ty wyprawiasz?
Zabezpieczam twoją przyszłość.
Ramiro sobie wypił.
Jeśli go znokautują na początku, możemy wpuścić Pedra.
- Jaki prawy sierpowy. - Mamy dwóch rywali dla Tony'ego,
to nakręci widownię i podwoimy liczbę zakładów.
- Tak? - Bardziej do boku.
Ale musi poprawić postawę.
Potrenuj z nim, by wyglądał jak z tego stulecia.
- Halo? - Jenny!
- Pedro, gdzie jesteś? - Tu, w Tijuanie.
Kogo mówił, że zabrałeś swoje rzeczy.
Tak, bo mam walkę w ten weekend. Stanę w ringu z głównym zawodnikiem.
Z Bożą pomocą zarobię kupę forsy.
Ale nie jesteś zawodowym bokserem. Znajdziemy inne rozwiązanie.
Nie, Jenny. Nie mam czasu.
Tony właśnie znokautował Ramiro.
W pierwszej rundzie.
Na pewno chce pan walczyć?
Tak.
Tysiak za każdą przetrwaną rundę.
Bardzo dziękuję.
Proszę mocno zawiązać.
Powodzenia, amigo.
Dzięki, stary.
Sammy, wyglądasz bosko.
Mniej żelu, by karmelowy odcień bardziej się wyróżniał.
Dziękuję.
Co ty tu robisz?
Burmistrz tu jest. Zmywajmy się.
Przyszedł z tobą?
Nie wie, że tu jestem.
To po co się zjawił?
Wydaje kasę miasta na zakłady. Nie wiem.
Chodźmy. Zaczniemy wszystko od nowa.
Może kiedyś się obudzisz i wszystko sobie przypomnisz.
Samantho, zrozum, proszę.
Po raz pierwszy jestem monogamistą.
Wybacz, ale... nie mogę.
Zresztą muszę wyjść na ring, by pomóc Raquel.
Na pewno niczego nie pamiętasz, papużko?
Nic już między nami nie zostało?
Przykro mi. Śpiączka zmieniła mnie na zawsze.
W porządku.
Tak czy siak, musisz się stąd ulotnić. Chodź.
Tak naprawdę nie wydałam naszych oszczędności.
Zostały dwa tysiące z pięciu, które były siedmioma.
Podałam pięć przez twoją amnezję. Wpłaciłam zaliczkę na liposukcję,
ale oddam ci forsę.
Jeśli stąd pójdziesz. Błagam.
Pięć minut!
Papużko, nie potrafisz walczyć.
Uciekałeś przed łobuzami od czasów przedszkola.
Stanę do walki!
Papużko, zabije cię ring lub draby burmistrza.
Żadna papużka. Jestem Pedro.
To przez nich wylądowałeś w śpiączce, gdy odkryli nasze plany.
Naprawdę?
Więc to ich sprawka.
Jeśli chcesz coś dla mnie zrobić...
to się pomódl.
- Bo moje życie jest w rękach Boga. - Papużko...
Chodźmy, panowie.
Boksujcie!
Tony!
- Już raz umarł. Czego on jeszcze chce? - Zrobi z niego miazgę.
- Tony! - Jeden, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem...
Sam sobie zgotował ten los.
Na Tony'ego. Nie na tego drugiego.
Przyfasol mu, brachu.
Dalej, Peter!
Dawaj!
Oddychaj, tak jest.
Na Tony'ego.
Trzy tysiaki na Tony'ego.
Wybacz spóźnienie.
- Zarobiłem siedem kafli. - Nic ci nie jest?
Dalej, odsuńcie się!
Jeden, dwa, trzy...
cztery, pięć...
Dalej! Rozdzielić się.
Już wiesz, góra i dół.
Przerywam tę walkę.
Zarobiłeś wystarczająco dużo. I mam tysiąc za bransoletę.
Resztę ogarniemy później.
Wciąż obstawiają zakłady.
Jak przetrwam rundę, zapłaci mi pan 15 000?
Jasne, stary.
Jesteś faworytem. Dasz radę.
Wiesz, że ryzykujesz życiem?
Odzyskaj bransoletę dziadka.
I nigdy się jej nie pozbywaj.
Dalej!
Tak!
Dawaj, Pedro!
Pedro!
Z dodatkiem, byś wrócił za tydzień, mistrzu.
Bardzo dziękuję.
Proszę nie ufać tej dziewczynie.
Przekaż to mojej żonie, Raquel Andrade.
Naprawdę się zmienił.
Dokąd idziesz?
Została mi jeszcze jedna runda.
Opiekuj się nią.
Chodźmy na spacerek, papużko.
Co wy wyrabiacie?
Co?
Szybciej!
Muszę pomówić z policjantką Raquel Andrade.
To moja wnuczka!
Następną imprezą w tej rodzinie może być wesele, komendancie.
Myśli pan?
Twój mąż nieudacznik został porwany.
- Co? - Dzwoniła Jenny Infante.
Byli w Tecate na walce bokserskiej. Burmistrz też tam był.
Jego gogusie wyprowadzili Pedra na muszce.
Co takiego zrobił?
Lepiej nie pytaj, Raquelita.
Ratuj go albo zginie.
O burmistrzu krąży wiele plotek.
Dalej, idziemy.
- Kluczyki, Chacho. - Co?
- Dawaj. - A komendant?
Wyjaśnię później.
Zaczekaj, zawieszą mnie.
Uwaga, policjantki na motorach. Mówi Andrade.
Namierzcie wóz burmistrza.
Porwali...
mojego męża!
Jesteśmy w Tijuanie. Tu nie trzeba przestrzegać zasad ruchu drogowego.
Dobra.
- Jazda. - Gazu.
Uciekli nam.
I pomyśleć, że głosowaliśmy na tego dziada.
Racja.
Proszę zjechać na prawo i przepuścić patrol.
Wyprzedź go! Zgubimy ich.
Oba auta właśnie wjechały w aleję Bohaterów. Odbiór.
Uwaga, policjantki na motorach. Mówi Andrade.
Jedź za patrolem. Za nią.
Nie wieziecie bydła.
Zablokuj go! Stop!
Zatrzymać się! Wyjść z podniesionymi rękami!
O co chodzi, dziewczynki? Zagrożenie bombowe czy coś?
Proszę wysiąść.
Ale bajzel zostawił ten Pedro Guadalupe.
Opuśćcie broń.
Panowie, broń w dół.
Uważaj, jak się do mnie odzywasz, mała.
Pamiętajcie, że wszystkie pracujecie dla mnie.
Pracujemy dla mieszkańców Tijuany.
Dla mieszkańców? Co za bzdura.
Jakie zarzuty są mi stawiane?
Porwanie Pedra Guadalupe Ramosa.
A gdzie wasz dowód?
Chcę mieć nazwiska tych pań.
Te idiotki już nie znajdą pracy w Tijuanie.
Jest w bagażniku!
Proszę otworzyć bagażnik!
Szybciej!
Otwierać! To rozkaz!
Ale już!
Puść mnie!
Aresztujcie ich.
Pożałujesz tego.
Spokojnie! Ja tylko wypełniałem rozkazy burmistrza.
Zrób coś!
Papużka...
Nie mam z tym nic wspólnego. Nawet go nie znam.
To była randka w ciemno.
- Dziękuję. - Wypełniałam swoje obowiązki.
Bo nikt nie jest ponad prawem.
Mnie i ciebie nic nie łączy.
Co mam zrobić, żebyś mi wybaczyła?
Czemu masz na pieńku z burmistrzem?
To moja wina. Wyłącznie moja.
Oczywiście, że jesteś w to zamieszana.
Nie, kuzynko. Byłam, ale już nie jestem.
Nie powinnam była romansować z Pedrem.
Wybacz mi.
A przede wszystkim jemu.
Oddałby za ciebie życie.
Prawie zginął w ringu, bo chciał za wszelką cenę ocalić twój dom.
Prosił, bym ci to przekazała na spłatę długów.
Od tej pory razem wygrywamy,
nie przegrywamy.
I obiecuję być mężczyzną, który na ciebie zasługuje.
Daj mu kolejną szansę. Albo złamiesz nam serca.
Nie mogę.
Odejdź na zawsze.
Co się dzieje?
Wielka szkoda, komendancie.
Będzie pan musiał poczekać, aż znowu umrze.
Pewnie taki był mój dziadek.
Strasznie tęskniłam. Cieszę się, że tu jesteś.
- Co piłaś? - Mój chłopak nalał mi rumu z colą.
Uważaj na niego.
- Następny. - Idź.
Kto to?
Miej na nią oko.
Jesteśmy znajomymi online.
Zatańczysz ze mną?
Zawsze.
Jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie.
Spójrz na siebie. Uwielbiam twoje krągłości.
Cieszę się, że to mówisz,
bo jeszcze bardziej się zaokrąglę.
O wiele bardziej.
Jesteś pewna?
Kocham cię, Pedro.
Już nigdy mnie nie zostawiaj. Słyszysz? Nigdy.
Coś nie tak?
- Nie. - W przyszłym tygodniu stawiam na ciebie.
Wkrótce przeprowadzimy się do dzielnicy bogaczy.
Pedro nie będzie już walczył.
Musimy wykorzystać to, co dał mu Bóg.
Przykro mi. Ona tu rządzi.
Poza tym muszę zacząć o siebie dbać dla Raquelity i dla...
Ja ją przekonam. Wszak wciąż jestem jej ojcem.
- Mogę z nią zatańczyć? - Oczywiście.
Chodź tu, córeczko.
Wiecie co?
Będziecie ojcami chrzestnymi.
Dostałem najlepsze wieści w życiu. Znów będę ojcem.
- Wiemy, Pedro. - I? Dlaczego mi nie gratulujecie?
Tydzień prawie dobiegł końca.
Nie możecie mi tego zrobić.
Nie mogę teraz zostawić Raquel i dziecka.
Już przeżyłeś swoje życie. To był tylko test.
Żyłem nie tak, jak powinienem był.
Chcę naprawić krzywdy wyrządzone kobietom.
Wszystkim, poprzez Raquel.
Tym razem nie nawalę.
To ciało wciąż ma dużo siły.
Muszę być wsparciem dla swojej żony.
Przykro nam.
- Ona musi pójść własną drogą. - Nie mów tak.
Muszę wychować to dziecko z Raquel.
Pozwólcie mi z nią być.
Pozwólcie mi być jej mężem, póki śmierć nas nie rozłączy.
Na koniec, jeśli chcecie,
wygracie. Pójdę do piekła na wieczność.
Ale pozwólcie mi z nią być.
Nic nie mówcie. Przegadajcie to z szefem.
Jestem pewien, że wyrazi zgodę.
- Co robisz? - Nic.
Musiałem odsapnąć.
- Chcemy, żebyś zaśpiewał. W porządku? - Tak.
- Cieszysz się na dziecko? - Jak mogę się nie cieszyć?
Lepiej weźcie mnie, ogiery.
Oto i mój zięć. Już myślałem, że znów kopnąłeś w kalendarz.
- Nie ma mowy. - Chodź zaśpiewać.
Śmiało. Dalej.
Mamy przed sobą całe życie.
- Zaśpiewaj ze mną. - Nie.
Twój dziadek kochał ten utwór.
Nieważne, czy zadzierają nosa, o ile mogą oddychać.
- Wujku! - Wezwać karetkę! Prędko!
Zachowaj w sercu to, co w dziadku było najlepsze. Resztę zapomnij.
Pedro, nic nie mów. Spokojnie.
Niech się pospieszą! Prędzej!
Wybacz mi, Raquelita.
Nie mogę tu z tobą zostać.
Proszę, nie rób mi tego. Nie zostawiaj mnie.
Kocham cię całą swoją duszą.
Zróbcie coś, proszę!
Wujku.
Ciociu!
- Też mam dla ciebie prezent. - Pokaż.
Z DEDYKACJĄ DLA WSZYSTKICH KOBIET ŚWIATA I PAMIĘCI PEDRA INFANTE